تبلیغات
همون خرسه که قهوه ای بود - مطالب فروردین 1390

619. مهم نیست دیگه

سه شنبه 1390/01/30 09:38نویسنده : خرس قهوه ای

 
اون موقع که به اسم "خرس قهوه ای" می نوشتم، روی اسم وبلاگم خیلی حساس بودم. چون هیچ کس این اسم رو تو بلاگستان نداشت. یکی دو بار هم پیش اومد که کسایی اسمایی در خانواده ی اسم من گذاشتن که طومارشون رو در هم پیچیدم  تعصبه دیگه! کاریش نمی شه کرد!
بعد که مجبور شدم آدرسم رو عوض کنم  ، نمی دونم این اسم رو از کجام در آوردم! اگه می خواین بخندین بخندین! ولی من تا همون چند ماه بعد از وبلاگ نویسیم نمی دونستم کتابی وجود داره با اسم " شما که غریبه نیستید" و کلی هم معروفه و کلی هم محبوبه و اینا!! به جان خودم این اسم رو فقط به خاطر یه جمله ای که تو پست اولم نوشتم گذاشتم! بعد که یکی از دوستان توی کامنت ها بهم گفت این اسم بهترین کتابیه که تا حالا خونده، کلــــــــــــــــــی وا رفتم!! نیست من رو تک بودن اسم وبلاگم حساسم و اینا...از اون نظر!!! بعدشم که مرضی خود کتاب رو داد بهم بخونم که انقدر عقب مونده نباشم!
بعد خبر خوب بعدی این بود که یه وبلاگ نویس دیگه هم که از قضا خواننده زیاد داره به اسم خانوم میم می نویسه!! دیگه تصور کنین من چقدر مردم از خوشی!
اصلا از وقتی اینجوری شد من دیگه عاشق اسم وبلاگم نبودم. وقتی خرس قهوه ای بودم هرجا کامنت می ذاشتم حتی لازم نبود که آدرس وبلاگم رو هم بنویسم. چون تو کل بلاگستان یه دونه خرس قهوه ای بیشتر نبود. اما الان صد تا خانوم میم هست و هزارتا " شما که غریبه نیستید". یه وقتا همچین قلقلکم می شه که دوباره بشم خرس قهوه ای!
خلاصه اینو گفتم که از اون دوستی تشکر کنم که برام آدرس کسی رو گذاشته بود که اسم وبلاگش هم اسم وبلاگ من بود. دیگه واسم مهم نیست. لااقل تا وقتی مشابه اسم وبلاگم زیاده.

برچسب ها: وبلاگ ، وبلاگ نویسی ، شما که غریبه نیستید ، کتاب ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 1390/02/22 00:17

 

618. نفرمایید شام!

یکشنبه 1390/01/28 09:37نویسنده : خرس قهوه ای

 
ما ماهواره نداریم. اینو دیگه اکثرا می دونین. نه من نه همسری هم دوست نداریم که داشته باشیم. اما یکی از تفریحات من تو خونه ی پدری همسری اینه که بشینم برنامه ی "بفرمایید شام" رو ببینم. اینکه خودم عاشق آشپزی کردن یه دلیلشه. یه دلیل دیگه شم تیکه هاییه که این مجریه می ندازه و آدم رو روده بر می کنه از خنده. از ایناش که بگذریم یه چیز این برنامه برام خیلی جالبه. اینکه چطور اکثر آدمایی (بخوانید خانومایی!) که میان توی این برنامه آدمای زیرآب زن و پست فطرتی هستن! نه جدی! یکم دقت کنین. اکثرشون تو روی طرف جونم قربونم می گن و دستت درد نکنه و عزیزم خیلی خوشمزه س راه می ندازن، بعد تو پشت صحنه با یه قیافه ی چندشی می گن: اصلا غذاشو دوست نداشتم. خوب هم پذیرایی نکرد. نابلده اصلا. یا چیزای دیگه. اوناییشون هم که مثلا تو رو می گن که پشت سر نگفته باشن انقدر شعور ندارن که سر سفره ای که انقدر براش زحمت کشیده شده به غذا ایراد نگیرن. یا انقدر از دماغ فیل افتاده ن و از خود راضی ان که به خودشون اجازه می دن هرجوری می خوان طرف رو تحلیل شخصیتی کنن!

پریشب که اون زنیکه عتیقه که از همه ایراد می گرفت و 1 امتیاز می داد به بقیه(!) موقع مهمونی خودش که شد اول برای خودش غذا کشید بعد برای مهمون، به مادر همسری گفتم: یا هرچی عتیقه س از ایران می ره، یا هرکی از ایران می ره عتیقه می شه!! والا!! آدم حرص می خوره از این رفتاراشون. کجا تو فرهنگ ما هست که انقدر بیشعور و یخ و قدرنشناس باشیم؟! ایش!

برچسب ها: بفرمایید شام ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 1390/02/22 00:17

 

تعداد کل صفحات ( 4 ) 1 2 3 4